Napanood ko ang huling laro ni Kobe—hindi bilang tagapagsalita, kundi bilang siyentipiko na nakikita ang galaw sa kahimlagan. Hindi ito tungkol sa stats, kundi sa kaluluwa. Ito ay kuwento ng pagkabawalan, hindi sa himala.

Nakita ko ang huling pagbaba ni Kobe—hindi bilang espectakulo, kundi bilang tahimik na simfoni ng kahusayan at determinasyon. Sa huling segundo, bawat istat ay may kuwento na hindi kayang masukat ng score.

Hindi ito pangyayari ng tulong—kundi matematikang presisyon. Sa 2002 Finals, nag-averaging si Kobe ng 26.8 puntos, 5.8 rebound, at 5.3 assist sa 54.5% na three-point rate. Ito ay hindi biro—itong galing ng isip.