Napanood ko ang huling laro ni Kobe—hindi bilang tagapagsalita, kundi bilang siyentipiko na nakikita ang galaw sa kahimlagan. Hindi ito tungkol sa stats, kundi sa kaluluwa. Ito ay kuwento ng pagkabawalan, hindi sa himala.

Nakita ko ang huling pagbaba ni Kobe—hindi bilang espectakulo, kundi bilang tahimik na simfoni ng kahusayan at determinasyon. Sa huling segundo, bawat istat ay may kuwento na hindi kayang masukat ng score.

Nakita ko ang huling shot ni Kobe—hindi bilang laro, kundi bilang panalangin sa gitna. Ang left hand ko’y hindi nag-break dahil hindi ito tungkol sa lakas, kundi sa kaluluwa.